میگوید.
- مسواک نزدم. برم مسواک بزنم.
میگویم.
- بادی اسپری هم بزن.

تازگیها، تو کابوسهام دخترای خوشگل میبینم.

در ادامه صحبتهایش The Economist را با Times New Roman مقایسه میکند.
دیگر برایم شکی نمیماند که طرف خودِ گاف سیستم خلقت است.

فصل عاشق شدنش است.
زمان اعلام یک Job Vacancy در برنامهاش است.

فصل عاشق شدنش است.
یک دوست پسر دیگر هم تمام شد.

فصل عاشق شدنش است.
نگاهش به جلو است، اما تنها تا نوک دماغش.

فصل عاشق شدنش است.
فصل تکرار روتین زندگیاش.

فصل عاشق شدنش است.
زمستانهای سرد را همیشه بهانه کرده بود.

فصل عاشق شدنش است.
اتفاقا بر خلاف طبیعت، فصل جفت گیریش هم نزدیک است.

فصل عاشق شدنش است.
پسرکش باید بیشتر مواظبش باشد.

امروز، فکر کنم، رکورد زدم.
درست 24 بار عاشق شدم.
پارسال همین موقع فقط یک بار عاشق شده بودم.

ما و ما و نصف ما و نصف نصف ما، گر تو هم با ما شوی جملگی Rocco Sifredi شویم.

فرق دختر و زن، فرق متهم و مجرم است.

جان عشاق سپند رخ خود میدانست
آتش چهره بدین کار برافروخته بود

کم نیاورد. وقتی سوال رو دید که:
دقیقا گزینه آخر رو زد:

حرف را باید زد،
درد را باید گفت.
سخن از مهر من و جور تو نیست لامصب!

به این فکر میکنم که بودنش تنها رفتنش را به تاخیر میانداخت.

تنها فرق برنامه این ترمم با جگر زلیخا عدم وجود یوسف است.

اولین چیزی را که به ذهنت میآید بگویی،
یا اولین پسر را که در مهمانی میرقصی دوست شوی،
یا اولین عشقی را که مهمانت کرده است بپذیری،
یا با اولین TA که میبینی دوست شوی.
...
به هر صورت گور به گور شوی لجن.

به این فکر میکنم که بودنش تنها رفتنش را به تاخیر میانداخت.

در حال لذت بردن از زندگیم هستم.
...
نه تونستم مقاومت کنم و نه تونستم فرار کنم.

- شما چرا حل تمرین شدین؟
- به همون دلیلی که شما حل تمرین شدین.
- وای! چقدر شما بیادبین.

وقتی میشنود که دخترکش با دیگری دوست شده است، اول میخندد، عصبی، و به خودش در آینه، موذیانه، میگوید:
- آن ممه را لولو برد.
و بعد گر میگیرد.

هر وقت دوست دخترش از دور و برش گم میشود، دنبال یه دختر خوشگل دیگر میگردد تا با او صحبت کند.
میگوید این طوری سریعتر gf ش پیدا میشود تا اینکه بخواهد مستقیم دنبال خودش بگردد.

بابا، تلفنش که تمام میشود، میگوید:
- میخوای دخترش رو برات بگیرم؟
با نهایت علاقهای که در صدایم میتوانم تظاهر کنم جواب میدهم:
- چند میده؟

آن great deal روی بلوزش، توضیح واضحات است. احتیاجی نبود.

ترجیح میدهم رنو داشتم باشم و یک ماکزیما از کنارم رد شود تا اینکه ماکزیما داشته باشم و بنز الگانس از من سبقت بگیرد.
و قس علی هذا.

گذشت زمان تکراری ترین چیزی تو زندگی آدماست که آدم هیچ وقت بهش عادت نمی کنه.

آشپزیِ پرمیوم متد: سیبزمینی سرخکرده
سیبزمینیهای مورد نظر رو پوست کنین و بشورین. سپس به صورت ورقههایی با ضخامت حدود 4 میلیمتر برش بزنین. ورقههای سیبزمینی حاصل را حتیالمکان (اگه حوصله ندارین، بهتره اصلا بیخیال شین) به صورت خلالهای هماندازه درآورین. این خلالها رو تو یه ظرف به آب بشورین تا نشاستهاش بره و دیگه موقع سرخ کردن به هم نچسبه. اگه یک مدتی هم تو آب بمونه، احتمالا بهتره میشه. در مورد این هنوز مطمئن نیستم.
حالا سیبزمینیهای خلالشده رو، که آبشون رو گرفتین، بریزین تو روغن داغ. به نظر من روغن جامد خوشمزهترش میکنه، چون بعضی روغنهای مایع خودشون یه خورده طعم دارن که طعم اصلی سیبزمینی خراب میکنن. مواظب باشین سیبزمینیها زیاد آب نداشته باشه به خودش، اگه نه پدر روغنتون در میآد. روغنتون که داغ شد، تو روغنش نمک بزنین. یعنی دقیقا تو روغنش؛ اینطوری نمک به «خورد» سیبزمینیها میره و خیلی خوشمزهتر میشه. شاید مهمترین قسمتش همین نمک زدن باشه که به مقدار کافی باشه. نمکی که بعدا با نمکدون روی سیبزمینی سرخ شده بریزین، خیلی با این نمک فرق داره اثری که روی مزه سیبزمینی میذاره.
بعد شعله رو خیلی کم کنین تا کاملا سیبزمینیها سرخ شه. تقریبا هر چه شعله کمتر باشه، سیبزمینی بهتر «مغز-پخت» میشه.
خیلی راحت از ظاهر سیبزمینیها مشخصه که کی سرخ شدن، لازم نیست رنگش تغییر کنه، یه خورده چگالی رنگش کمتر میشه ولی همون زرد باقی میمونه. انگار که متخلل شده باشه. اگه دوست داشتین رنگش یه خورده سیر تر بشه، شعله رو برای مدت کمی زیاد کنین و در عین حال خودتون هم بالای سرش باشین، چون خیلی راحت تو این مرحله میسوزه. اگه هم به همون رنگ راضی بودین که بهتر. میتونین با یک ذره زعفران اضافه کردن به، باز هم روغن، رنگ سیبزمینی رو بازم بهتر کنین؛ زرد دلنشین.
سیبزمینیها رو بعد از این که شعله رو خاموش کردین، از تو روغن در بیارین. اگه زیاد تو روغن بمونه به خودش روغن رو جذب میکنه و نرم میشه و دیگه اون حالت ترد بودن مطبوع رو از دست میده.
موفق باشین!